Voor mijn mama

Voor mijn mama...

20 mei: de week van de waarheid

20 mei

Deze week zal het verdict vallen en ik ben zo bang...  ergens wil ik de tijd stil zetten en vasthouden aan nu.  Dit weekend zijn ze hier bij ons aan zee geweest, het heeft hen deugd gedaan.

Mijn papa is er ook kapot van, zaterdag zat hij bij mij te wenen.  Je vader zo zien wenen is hartverscheurend maar het is in de eerste plaats het ergste voor mijn mama want zij moet het dragen en ondergaan.

Dit weekend las ik ook op internet dat Xander de Buisonjé zijn vrouw ook een tumor had in haar buikholte en bij haar bleek het goedaardig te zijn.  Hier klamp ik me aan vast, waarom zou het bij mijn mama niet zo kunnen zijn.

Amélie doet haar communie, gisteren zei ze dat ze bezorgd is over oma omdat ze kanker kan hebben...  Ik heb haar moeten gerust stellen dat er goede dokters zijn die al veel kunnen maar van binnen knaagt de angst.  Ik legde haar uit dat als de dokter het nodig vindt om onmiddellijk een behandeling te starten we haar feest zeker nog eens opnieuw vieren maar dan met oma.  Ze was deels gerustgesteld.

Op het net vond ik ook dingen over goedaardige tumoren (ik wil de slechte verhalen niet lezen) Ik wil me hier aan vasthouden tot het tegendeel gezegd wordt.

Katrien

3 mei kijkoperatie

vandaag is de kijkoperatie, ze wordt als eerste genomen dus ik hoop snel iets te horen.

Tegen de middag nog steeds geen nieuws.  Ik word onrustig en bel zeker 10 keer om toch op voicemail terecht te komen...

Iets na 13 uur het verlossende nieuws.  ze is terug op haar kamer maar ze mag pas zondag naar huis.

Blij dat dit toch al achter de rug is.

De verpleegster zegt ons dat het tot 10 werkende dagen kan duren voor we resultaat hebben.

Met de feestdagen voor de boeg betekent dit dat we pas in de laatste helft van mei iets kunnen horen...  Onmenselijk lang wachten... maar het moet...

Katrien

2 mei opname ziekenhuis (kijkoperatie)

2 mei

Vandaag moet mijn mama om 15 uur zich aanmelden, op 3 mei wordt de kijkoperatie gedaan.

Eerst gaan we nog even iets eten om toch de gedachten wat de verzetten.

Om 18 uur ga ik naar huis, ze weent, het doet zo een pijn je mama wenend achter te laten...

Ik vind dit zo erg.

29 april op consultatie bij professor Ceelen

Om 10 uur een afspraak bij dokter Ceelen.  Ik heb even gegoogeld naar zijn naam en hij is bij de Europese top dus ik denk wel dat we bij de juiste dokters terecht zijn gekomen.

Hij opent het dossier, doet even een lichamelijk onderzoek en is ook van mening dat een kijkoperatie de enige manier is om tot de juiste diagnose te komen.

Even zegt hij ook dat goedaardige tumoren dezelfde symptomen geven...  Een sprankeltje hoop???

Hij zegt ook iets over debulking, Hipec...  Allemaal verwarrend...

Opnieuw geen nieuws, opnieuw wachten maar toch een klein beetje hoop...  Misschien wel valse hoop...