Deze avond belde de professor rond een uur of zeven. Hij deelde mee dat de tumor sedert 3 mei al aardig wat gegroeid was en dat ze zo goed als alles konden wegnemen. Op mijn vraag wat dit concreet betekende, antwoordde hij 99%. Dus niet de 100% waar hij gisteren over sprak.
Hij voegde er wel aan toe dat het een chemogevoelige tumor was en dat de chemo het verder werk moest doen. De spanning van de hele dag, de ontlading, het toch niet 100% zijnde maakte mij verward.
Fabrice heeft iedereen gecontacteerd die ik beloofde te bellen en ik stuurde een aantal mensen die me in de loop van de tijd zo gesteund hebben een standaard berichtje om het nieuws mee te delen.
Deze avond belde ik ook nog naar de intensieve zorgen. Haar toestand is stabiel maar ze is nog in slaap, later deze avond gingen ze haar wakker maken. Ik mag altijd nog bellen als ik me ongerust maak.
Ik voel me verward, bang maar ik weet dat 99 % mooi is en dat we terug moeten vechten.
We gaan er voor!!!!
Katrien
18 juni, 6u 15, D-day
Het elk uur van de nacht zien worden... uiteindelijk opgestaan en nog een berichtje gestuurd naar mijn mama om te zeggen dat alles in orde gaat komen en dat ze moet vertrouwen op de man met de gouden handen. Ze schreef terug dat ze ons graag ziet en dat ze er alle vertrouwen in heeft. De start van een lange dag....
Katrien
Katrien
17 juni, de dag voor de operatie
Deze morgen heel slecht opgestaan. Ik was heel vaak wakker geweest en besefte dat ik vandaag een zware dag tegemoet ging.
De moed zakte me in de schoenen. Gelukkig had Fabrice een vrije dag en is hij met me meegegaan naar Deinze. Eerst zijn we dagschotel gaan eten om vervolgens richting UZ te gaan.
Toen ik binnenkwam zag in onmiddellijk dat het niet goed ging. Opnieuw had ze van dat product moeten drinken om haar darmen te ledigen maar door de vernauwing in haar darm kon ze moeilijk naar het toilet en had ze constant krampen. We hebben haar zo goed mogelijk proberen afleiden en ik denk dat dit wel gelukt is.
De anesthesist is binnengekomen om wat uitleg te geven. Op een bepaald moment had hij het over een epidurale verdoving, dat ze de voorkeur geven om dit ook te geven omdat dat meer kans geeft op overleving. Ik dacht amai wat zegt die nu. Dus ik vroeg uitleg. Er zou op die manier geen remmend effect zijn op afweer waardoor de tumorcellen minder kunnen ontsnappen aan het immuunsysteem. Een aanvullende lokale verdoving zou dus kunnen leiden tot een actiever immuunsysteem tijdens en na de operatie.
Gelukkig dat ik de uitleg vroeg want anders had ik iets helemaal anders hebben begrepen en de anesthesist was zich van geen kwaad bewust en dacht de uitleg duidelijk te hebben gedaan....
Bij het vertrekken kwam professor Ceelen nog binnen. Hij zei duidelijk dat hij voor de 100 % ging en zou me bellen als de operatie achter de rug was. Hij zie wel dat ik niet mocht schrikken dat het 20 uur of later kon zijn. Gisteren zei mijn mama nog dat ze heel bang was dat ze bij de operatie niet zouden verder doen omdat ze dingen zouden ontdekken die ze nog niet hadden gezien. Ik heb hem dan ook die vraag gesteld kwestie dat ze dit dan uit haar systeem kon krijgen en hij stelde haar gerust dat dit nog nooit was gebeurd. Ik denk dat zij die vragen niet durft stellen omdat ze bang is om het te weten. Hij was zo relax en rustgevend. Ik ben wel blij dat ik hem nog gezien heb. De professor met de gouden handen zoals hij wordt genoemd in het ziekenhuis... Ik hoop dat hij voor mijn mama ook een held mag zijn.
De moed zakte me in de schoenen. Gelukkig had Fabrice een vrije dag en is hij met me meegegaan naar Deinze. Eerst zijn we dagschotel gaan eten om vervolgens richting UZ te gaan.
Toen ik binnenkwam zag in onmiddellijk dat het niet goed ging. Opnieuw had ze van dat product moeten drinken om haar darmen te ledigen maar door de vernauwing in haar darm kon ze moeilijk naar het toilet en had ze constant krampen. We hebben haar zo goed mogelijk proberen afleiden en ik denk dat dit wel gelukt is.
De anesthesist is binnengekomen om wat uitleg te geven. Op een bepaald moment had hij het over een epidurale verdoving, dat ze de voorkeur geven om dit ook te geven omdat dat meer kans geeft op overleving. Ik dacht amai wat zegt die nu. Dus ik vroeg uitleg. Er zou op die manier geen remmend effect zijn op afweer waardoor de tumorcellen minder kunnen ontsnappen aan het immuunsysteem. Een aanvullende lokale verdoving zou dus kunnen leiden tot een actiever immuunsysteem tijdens en na de operatie.
Gelukkig dat ik de uitleg vroeg want anders had ik iets helemaal anders hebben begrepen en de anesthesist was zich van geen kwaad bewust en dacht de uitleg duidelijk te hebben gedaan....
Bij het vertrekken kwam professor Ceelen nog binnen. Hij zei duidelijk dat hij voor de 100 % ging en zou me bellen als de operatie achter de rug was. Hij zie wel dat ik niet mocht schrikken dat het 20 uur of later kon zijn. Gisteren zei mijn mama nog dat ze heel bang was dat ze bij de operatie niet zouden verder doen omdat ze dingen zouden ontdekken die ze nog niet hadden gezien. Ik heb hem dan ook die vraag gesteld kwestie dat ze dit dan uit haar systeem kon krijgen en hij stelde haar gerust dat dit nog nooit was gebeurd. Ik denk dat zij die vragen niet durft stellen omdat ze bang is om het te weten. Hij was zo relax en rustgevend. Ik ben wel blij dat ik hem nog gezien heb. De professor met de gouden handen zoals hij wordt genoemd in het ziekenhuis... Ik hoop dat hij voor mijn mama ook een held mag zijn.
Katrien
15 juni, lastig weekend
Dinsdag komt steeds dichterbij, de stress stijgt en de onzekerheid knaagt. Wat als...
Volledig overgeleverd aan de wetenschap.... Nog steeds vraag ik me af waarom dit haar moest overkomen. Ik heb het er zo moeilijk mee en ik ben er innerlijk zo kwaad over!! Ik weet met die kwaadheid soms geen blijf. Mijn mama, mijn liefste mama.... Het doet zo pijn vanbinnen maar ik moet me sterk houden, ik wil ook niet dat ze weet hoeveel pijn het me doet... Soms heb ik het gevoel dat ik de grip om mijn leven verlies...
Ik denk dat ik dinsdag de hele dat wil slapen of de tijd stil zetten... Wat als... Ik ben gewoon bang!!
Katrien
Volledig overgeleverd aan de wetenschap.... Nog steeds vraag ik me af waarom dit haar moest overkomen. Ik heb het er zo moeilijk mee en ik ben er innerlijk zo kwaad over!! Ik weet met die kwaadheid soms geen blijf. Mijn mama, mijn liefste mama.... Het doet zo pijn vanbinnen maar ik moet me sterk houden, ik wil ook niet dat ze weet hoeveel pijn het me doet... Soms heb ik het gevoel dat ik de grip om mijn leven verlies...
Ik denk dat ik dinsdag de hele dat wil slapen of de tijd stil zetten... Wat als... Ik ben gewoon bang!!
12 juni, de kids op bezoek
Met de kinderen en meme op bezoek bij oma. Emiel wou net als een 'echte' een cadeautje kopen en met zijn eigen centen betalen. Hij gebruikte voor de eerste keer zijn bankkaart Schattig vond ik het...
Hij kocht een hartje met SUPER OMA op. Amélie koos een beertje met I love you op. Meme ging voor een plantje met klavertje vier en een hartje 'spoedig herstel'.
Ze was best wel geëmotioneerd toen we binnen kwamen maar ik vond wel dat ze er krachtig uitzag en haar huid zag er ook anders en beter uit. Precies de oude oma terug...
De laatste dagen voor het ziekenhuis beefden haar handen constant en zag ze er echt verzwakt uit, nu heb ik de idee dat ik haar elke dag zie krachtiger worden. Ze zag er echt goed uit.
Tijdens ons bezoek kwam er ook een arts langs, ook haar woorden waren positief en hoopgevend dus we moeten er echt voor gaan.
Morgen blijf ik eens een dagje thuis. Er komt massa's bezoek en ik moet ook even hier thuis alles voor elkaar hebben.
Katrien
Hij kocht een hartje met SUPER OMA op. Amélie koos een beertje met I love you op. Meme ging voor een plantje met klavertje vier en een hartje 'spoedig herstel'.
Ze was best wel geëmotioneerd toen we binnen kwamen maar ik vond wel dat ze er krachtig uitzag en haar huid zag er ook anders en beter uit. Precies de oude oma terug...
De laatste dagen voor het ziekenhuis beefden haar handen constant en zag ze er echt verzwakt uit, nu heb ik de idee dat ik haar elke dag zie krachtiger worden. Ze zag er echt goed uit.
Tijdens ons bezoek kwam er ook een arts langs, ook haar woorden waren positief en hoopgevend dus we moeten er echt voor gaan.
Morgen blijf ik eens een dagje thuis. Er komt massa's bezoek en ik moet ook even hier thuis alles voor elkaar hebben.
Katrien
Abonneren op:
Posts (Atom)