is zo waar....


6 september

de eerste schoolweek zit er op...  De week is voorbij gevlogen.  Het deed deugd mijn zinnen te verzetten maar de realiteit is er en blijft er.

Het is echt een slechte week, ik kan het op haar gezicht aflezen maar als ik vraag, dan zegt ze dat het wel gaat...

Ze wil me sparen en dat voel ik.. Ze ziet er erg tegenop dat mijn vader terug gaat werken; het alleen zijn...
Ik wil best haar gezelschap houden en er steeds voor haar zijn  op mijn vrije momenten maar ze wil niet dat ik mijn leven volledig op haar afstem.  Het zal inderdaad voor mij niet altijd gemakkelijk zijn maar dan denk ik dat het voor haar nog veel zwaarder is.

De stoma, de TPN,... het weegt allemaal heel zwaar door en het is allemaal moeilijk voor haar.  Ik motiveer haar steeds door te zeggen dat het tijdelijk is en dat de TPN haar vooruit helpt maar dat is gemakkelijk gezegd.
Morgen is het Amélie haar verjaardag, ze wordt 7 jaar.  Toen ik er met mijn mama over begon zei ze: "7 jaar geleden was het allemaal zo veel beter... " wat moet ik daar op antwoorden?  Het is niet altijd gemakkelijk. Hopelijk kan het feestje morgen haar zinnen wat verzetten, ik wil zo graag het beste voor haar.




4 september

Deze ochtend richting Deinze gegaan.  Ik had dinsdag paella gemaakt en nam de overschot mee, zo moest mijn vader vandaag ook eens niet koken.

Ik heb de fiets van mijn mama gebruikt om naar de markt te gaan en wat boodschappen te doen, nadien wou ik even een carwash doen en op cadeautjesjacht voor Amélie haar verjaardag en dan heb ik haar toch kunnen motiveren om even mee te gaan.  Ook al is ze niet meegegaan binnen in de winkel, even rondrijden door Deinze en eens iets anders zien dan de vier muren is toch ook al iets.

Zaterdag zouden ze voor de verjaardag van Amélie naar zee komen dus dan kan ze toch nog eens genieten van een dagje buitenlucht.

Ik merkte toch op dat ze heel zwak is, bij het rechtstaan kreeg ze draaiingen, de chemo mat haar wel af.
Toch zeg ik haar dat,  hadden we bij de eerste chemo kunnen tekenen voor de bijwerkingen en de last die ze nu heeft, we dit zeker op voorhand hadden gedaan.  Als ik hoor wat sommige mensen hebben dan valt het bij haar echt mee.

Bij de volgende chemo zitten we al aan de helft....
 

gewicht gaat de goeie kant uit.

Was gisteren nog vergeten te vermelden dat er ook goed nieuws was.  Ondertussen wijst de weegschaal 44 kg en 200 g aan.  Nog niet spectaculair maar toen ik terug kwam van reis ging het richting 40 kg en nu gaan we toch richting 45 kg.  De TPN doet zijn werk en ik merk op dat haar eetlust echt wel beter wordt.


2 september start van een nieuw schooljaar

Vandaag een mindere dag.  Toen ik deze middag er kwam, merkte ik op dat ze het heel moeilijk had en ze begon ook te wenen als ik er haar naar vroeg.

Een toch wat druk weekend in combinatie met de chemo van donderdag en een aantal moeilijke nachten maakte haar toch heel zwak.

Ik hoop dat het snel overwaait maar telkens ze zich beter voelt, kondigt een nieuwe chemo zich aan.  Ik ben al blij dat ze niet ziek is en moet overgeven en dat het zich beperkt tot vermoeidheid en verzwakt zijn maar toch is het niet te onderschatten.

De molen van het schoolgaan is ook terug begonnen.  Ik hoop dat we allemaal een evenwicht kunnen vinden en alles en iedereen op elkaar kunnen afstemmen.  Het zal wat zoeken worden...