26 februari de vermoeidheid eist zijn tol...
Twee nachten amper slapen maakt een mens klein, de moraal zit beneden alle peil...
Vandaag terug in Deinze geweest, ik moest even naar de kapper maar zat er niet ontspannen want eigenlijk is het niet verantwoord dat mijn mama alleen is. Toen ik op de terugweg was dacht ik de psychologe van het ziekenhuis te bellen om te zeggen dat de moraal echt onder nul zat maar bij nader inzien heb ik dokter Bontinck gebeld.
Ze was op operatiezaal en kreeg eerst een verpleegster aan de lijn, toen ze de naam van mijn mama hoorde wou ze met me spreken, het toestel werd op speaker geplaatst en ik heb de toestand uitgelegd. Ik vind momenteel dat dit mensonwaardig is en dit kan niet zo verder. Door de fistel komt alle stoelgang vaginaal wat zorgt voor irritatie en pijn. Je kan ook niets spontaan ophouden waardoor je dag en nacht gekluisterd bent aan het toilet. Dit kan zo niet verder!!
Ik wil nogmaals iedereen die zich inzet bedanken want ze is echt niet in staat om alleen te zijn, ze zit er COMPLEET door!!! De kleinste dingen maken een groot verschil. Jullie zijn allemaal schatten en ik weet niet hoe ik jullie ooit kan bedanken!!! Ik vertrek 4 maart naar Barcelona en het is echt met lood in mijn schoenen. Ik hoop dat er een oplossing is of toch een vooruitzicht.
De frustratie is bij mij het grootst omdat ik niets kan doen waardoor ze zich beter voelt. Ik hoop dat mijn telefoontje van deze voormiddag een verschil heeft gemaakt want dit is zowat het enige wat ik kan doen. De verpleegster van het wit geel kruis zei dat ik er goed aan deed om te bellen ze zei dat dit is een onhoudbare situatie is!
Ik hoop jullie morgen avond beter nieuws te kunnen geven!!!
Groetjes
K.
25 februari
Dag iedereen
Lang geleden dat ik iets liet horen. De dingen blijven een beetje zoals ze zijn, nog heel veel op het toilet waardoor haar zelfstandigheid beperkt is. Wel vindt ze dat de momenten dat ze op het toilet moet meer samen vallen. Hopelijk blijft dit zo. Wat de fistel betreft is er geen verbetering, integendeel!
We doen wat we kunnen en er is heel veel steun vanuit alle hoeken. Bedankt hiervoor!!!!
Zelf een bewogen weekend achter de rug, zaterdag een platte band toen ik buiten kwam in de Colruyt en dan zondag werd mijn GSM gestolen. Er zijn zo van die dagen dat alles tegen gaat en dat je zin hebt om je er bij neer te zetten en eens goed te huilen. Het relativatievermogen was klein dit weekend door de gebeurtenissen van de afgelopen weken dus het was een weekend om snel te vergeten!!! We zijn aan een nieuwe week begonnen. Ik heb zo het gevoel dat mijn hoofd vol zit en dat ik niet alles meer goed voor elkaar krijg, ik vergeet veel... Heb me op het sporten gesmeten, elke avond fiets ik een klein uurtje om mijn hoofd leeg te maken.
Volgende week ga ik voor 4 dagen naar Barcelona. Voel me eigenlijk wel wat schuldig om haar hier zo helemaal alleen te laten maar ik heb het al zo lang geboekt en ik denk dat het mij misschien ook wel deugd zal doen. Ik kan mijn vriendin ook niet voor de tweede keer in de steek laten. Vorige zomer heb ik mijn reis naar Kos ook afgezegd. Gemengde gevoelens dus...
Ik wil iedereen die bij haar op bezoek komt, haar gezelschap houdt wanneer wij aan het werk zijn, voor haar kookt, haar belt,.... super bedanken. We moeten deze laatste hindernis door of we nu willen of niet. De zegswijze de laatste loodjes wegen het zwaarst is hier wel heel toepasselijk. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het inderdaad de laatste loodjes zijn.....
Katrien
Lang geleden dat ik iets liet horen. De dingen blijven een beetje zoals ze zijn, nog heel veel op het toilet waardoor haar zelfstandigheid beperkt is. Wel vindt ze dat de momenten dat ze op het toilet moet meer samen vallen. Hopelijk blijft dit zo. Wat de fistel betreft is er geen verbetering, integendeel!
We doen wat we kunnen en er is heel veel steun vanuit alle hoeken. Bedankt hiervoor!!!!
Zelf een bewogen weekend achter de rug, zaterdag een platte band toen ik buiten kwam in de Colruyt en dan zondag werd mijn GSM gestolen. Er zijn zo van die dagen dat alles tegen gaat en dat je zin hebt om je er bij neer te zetten en eens goed te huilen. Het relativatievermogen was klein dit weekend door de gebeurtenissen van de afgelopen weken dus het was een weekend om snel te vergeten!!! We zijn aan een nieuwe week begonnen. Ik heb zo het gevoel dat mijn hoofd vol zit en dat ik niet alles meer goed voor elkaar krijg, ik vergeet veel... Heb me op het sporten gesmeten, elke avond fiets ik een klein uurtje om mijn hoofd leeg te maken.
Volgende week ga ik voor 4 dagen naar Barcelona. Voel me eigenlijk wel wat schuldig om haar hier zo helemaal alleen te laten maar ik heb het al zo lang geboekt en ik denk dat het mij misschien ook wel deugd zal doen. Ik kan mijn vriendin ook niet voor de tweede keer in de steek laten. Vorige zomer heb ik mijn reis naar Kos ook afgezegd. Gemengde gevoelens dus...
Ik wil iedereen die bij haar op bezoek komt, haar gezelschap houdt wanneer wij aan het werk zijn, voor haar kookt, haar belt,.... super bedanken. We moeten deze laatste hindernis door of we nu willen of niet. De zegswijze de laatste loodjes wegen het zwaarst is hier wel heel toepasselijk. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het inderdaad de laatste loodjes zijn.....
Katrien
20 februari stilletjes beter
Dag iedereen
al de hele week krijgen we steun uit verschillende hoeken, dat doet ons zo een plezier!!! Ik ben zo veel geruster als ik op mijn werk ben als ik weet dat ze niet alleen is. Ze is ook niet in staat om te koken en zichzelf te verzorgen.
Er zijn momenten dat het iets beter gaat en ze kan toch wel wat meer tot rust komen, de pijn is ook veel minder maar ze is nog steeds aan haar wc stoel gekluisterd.
Zelf vind ik momenteel mijn rust niet helemaal terug. Soms krijg ik angstaanvallen, druk op mijn borst en dan krijg ik mijn ademhaling precies niet onder controle. Ik hoop dat we nu even op ons positieve kunnen komen, ik heb het zo nodig om even rust te hebben in mijn hoofd.
Ik hoop dat ik jullie nu alleen maar over een positieve evolutie kan vertellen.
Tot gauw!!!
Groetjes
K
17 februari dag vol spanning en emoties
Hallo iedereen
Bewogen dag, blij dat ik 8 uur moest werken zodat ik mijn gedachten kon verzetten want ze mocht maar om 14 uur bij de dokter zijn.
De mogelijkheid van de fistel is er volgens de professor maar dit kan uit zichzelf genezen en hij wil dit eerst de tijd laten om te kijken of het geneest. Zoniet moet dat operatief terug recht gezet worden. Over drie weken moet ze terug en ze moet op haar tanden bijten nu. Hoe zwaar het ook is, de dokter beweert dat het allemaal met tijd beter zal gaan dus we moeten geduld hebben en heel veel kaarsjes laten branden!!!!
Groetjes
Katrien
Bewogen dag, blij dat ik 8 uur moest werken zodat ik mijn gedachten kon verzetten want ze mocht maar om 14 uur bij de dokter zijn.
De mogelijkheid van de fistel is er volgens de professor maar dit kan uit zichzelf genezen en hij wil dit eerst de tijd laten om te kijken of het geneest. Zoniet moet dat operatief terug recht gezet worden. Over drie weken moet ze terug en ze moet op haar tanden bijten nu. Hoe zwaar het ook is, de dokter beweert dat het allemaal met tijd beter zal gaan dus we moeten geduld hebben en heel veel kaarsjes laten branden!!!!
Groetjes
Katrien
Abonneren op:
Posts (Atom)