25 april D-day...(diagnosedag)

Een oud-collega probeert mijn mama 's ochtends een beetje bij te staan.  Tegen een uur of 12 ben ik bij haar.  We moeten om 14 uur in K12 zijn.  Een gelaten dag, ik weet niet zo goed wat ik moet of kan zeggen.  De spanning in de wachtzaal is om te snijden, de emoties gieren door mijn lijf.  Kwart voor drie komt de arts ons halen, mijn hart klopt in mijn keel.

De resultaten zijn opnieuw niet éénduidend.  De bloedonderzoeken wijzen op geen verhoging van de kankermarkers van de darmen (CEA), wel een verhoging op gynaecologisch vlak CA125 maar niet overtuigend... Dit zou ook kunnen wijzen op andere aandoeningen... Op de echo werd ook niet echt iets aan de eierstokken gezien...

De foto's van de longen zijn goed, niets wijst op uitzaaiing daar.  Dus toch licht positief...???

Ze verwijst ons door naar professor Ceelen.  (chirurg oncologie)  Er werd beslist dat een kijkoperatie de snelste manier is om de juiste diagnose te stellen.  Er zou een biopsie genomen worden.

Opnieuw geen duidelijk nieuws, opnieuw wachten, opnieuw angst en onzekerheid.

Katrien

22 april nog meer onderzoeken

Maandag 22 april

Terug naar K12 voor de endoscopie en de coloscopie.  Bij het onderzoek mag ik niet zijn, daarna word ik erbij geroepen.  Mijn mama is nog wat verward door de sedatie.

De dokter die het onderzoek gedaan heeft, komt nog even bij ons.  Een hele vriendelijke dokter.  Ze vertelt ons dat de maag in orde is.  Het darmonderzoek kon niet optimaal verlopen.  Ze hebben maar 10 cm ver kunnen kijken.  Door de druk van de tumoren?  Zit daar een tumor?

De dokter zegt dat genezing in dit stadium niet meer mogelijk is, wel zegt ze dat het stabiliseren een mogelijkheid is.  Dit grijpt me naar de keel.  Ik begin te hyperventileren... dit kan toch niet???

Ze doen ook nog een bloedonderzoek en daar staan we weer met angsten en twijfels...

Katrien

17 - 19 april de onderzoeken en kennismaking met UZ

17, 18,19 april

Het UZ Gent K12

Een eerste afspraak bij de dienst maag, darm en leverziekten bij professor Laurent. De foto's werden grondig bekeken er volgde een lichamelijk onderzoek en ook daar kregen we te horen dat wat er op de foto te zien was niet overeen kwam met de manier hoe mijn mama eruit zag.  Levendig, geen klachten,...

Een Coloscopie en endoscopie was nodig om te bepalen waar de primaire kanker zich bevindt.  Wat in de buikholte te zien is, zouden uitzaaiingen zijn...  Gelaten keren we terug naar huis.  Nog geen stap verder...

Ik kan niet meer eten noch slapen.  Mijn zorgeloze leven staat plots op zijn kop.  Dit is zo moeilijk te aanvaarden en een plaats te geven.  De kinderen voelen de spanning maar we proberen toch nog geen paniek te zaaien want we weten zelf nog niets.  Maandag de ondezoeken... hopelijk weten we dan meer.  Donderdag 2 mei mogen we terug bij professor Laurent voor de diagnose.

Katrien

16 april de harde realiteit

Na school de kindjes ophalen en wachten op nieuws....  Niet zo een goed nieuws.  De dokter even aan de lijn gehad.  Harde woorden: metastasen, uitzaaiingen, UZ,...  Het klonk allemaal zo onecht, precies een kwade droom maar ik werd niet wakker, het was de harde realiteit...  Wat nu?
Angst, onzekerheid, pijn.  Ik ben niet klaar om mijn moeder te verliezen.  Ze ziet er ook nog zo goed uit, geen klachten, nooit moe, nooit klagen, voor iedereen altijd in de weer.  De grond zakt weg van onder mijn voeten...

Katrien

15 april mijn wereld staat stil

Niets vermoedend kwam ik thuis.  Mijn mama vertelde dat de  dokter een verdachte massa's in haar buik had gevonden waarvoor verder onderzoek nodig was.  Een CT-scan en echo was nodig.  Haar bloedresultaten waren goed...  Dan toch misschien hoop?

Katrien