Vandaag moest mijn mama rond kwart na acht bij professor Denys zijn. Het resultaat van de CT scan van de abdomen en de thorax waren goed, nergens iets van kanker te bespeuren dus dit is, na al het negatieve nieuws toch wel een positieve noot!!
Wat de bestralingen hebben gedaan gaan we maar later weten omdat die nog nawerken en het definitieve resultaat pas later zal in beeld gebracht worden. Het belangrijkste is, dat we nu toch even kunnen ademen.
Met mij gaat het goed, ik ben heel goed hersteld. Maandag ging ik langs bij de dokter De Kesel en alles zag er goed uit. Nu me emotioneel voorbereiden op het volgende, het begint te naderen en ik begin me toch wel wat nerveus te maken.
Groetjes
Katrien
14 september
Dag iedereen
De operatie is nu bijna drie weken achter de rug en ik moet zeggen: ik heb het onderschat.
De eerste twee weken was ik ontzettend moe. Sedert vorige week woensdag gaat het stukken beter. Ik heb terug energie en mijn buikspieren zijn terug operationeel.
Morgen moet mijn mama scans hebben en zullen we deze deek weten wat de bestralingen deden. Hopelijk deed het wat het moest doen. Ze is wel verzwakt en haar haartjes zijn terug uitgevallen maar ze is zo courageus, nooit klaagt ze, ik ben zo fier op haar.
Ik ben me nu mentaal aan het voorbereiden op de volgende operatie.
Ik hou jullie op de hoogte.
De operatie is nu bijna drie weken achter de rug en ik moet zeggen: ik heb het onderschat.
De eerste twee weken was ik ontzettend moe. Sedert vorige week woensdag gaat het stukken beter. Ik heb terug energie en mijn buikspieren zijn terug operationeel.
Morgen moet mijn mama scans hebben en zullen we deze deek weten wat de bestralingen deden. Hopelijk deed het wat het moest doen. Ze is wel verzwakt en haar haartjes zijn terug uitgevallen maar ze is zo courageus, nooit klaagt ze, ik ben zo fier op haar.
Ik ben me nu mentaal aan het voorbereiden op de volgende operatie.
Ik hou jullie op de hoogte.
26 augustus
Dag iedereen
Gisteren geopereerd. Ik ben blij dat het achter de rug is. Mijn eierstokken zagen er normaal uit, ze worden nu nog onderzocht door de patholoog dus nog even afwachten. Alles is goed verlopen, een beetje pijn om te lopen en in en uit zetel of bed te komen maar we klagen niet. Ook heel tevreden over ziekenhuis. Iedereen heel lief en dokter De Kesel is een schatje.
De therapie van mijn mama is nog steeds bezig. Haar geheugen is veel beter dus ik hoop dat het aanslaat.
Groetjes
Katrien
Gisteren geopereerd. Ik ben blij dat het achter de rug is. Mijn eierstokken zagen er normaal uit, ze worden nu nog onderzocht door de patholoog dus nog even afwachten. Alles is goed verlopen, een beetje pijn om te lopen en in en uit zetel of bed te komen maar we klagen niet. Ook heel tevreden over ziekenhuis. Iedereen heel lief en dokter De Kesel is een schatje.
De therapie van mijn mama is nog steeds bezig. Haar geheugen is veel beter dus ik hoop dat het aanslaat.
Groetjes
Katrien
18 augustus
Dag iedereen
als een mens denkt de moeilijkste periode van zijn leven te hebben gehad, wordt het nog moeilijker... Ik ben verdoofd, ik word geleefd en ik probeer alles zo goed mogelijk recht te houden. Momenteel kan ik het niet om mee te gaan naar de therapieën, het is precies alsof ik op die manier de realiteit wil ontvluchten of misschien wil ik mezelf wel beschermen. Volgende week maandag word ik geopereerd, ook daar wil ik niet aan denken, het is precies alsof het niet over mezelf gaat...
Ik wil sterk blijven om mijn ouders te steunen maar het is verdomd moeilijk. Ik hoop zo dat de radiotherapie aanslaat zodat ze haar stabiel kunnen houden want er is nog zo veel dat ik met haar wil doen! Ze geven haar in ieder geval niet op en daar ben ik blij om, als ze geen mogelijkheid zien zouden ze hier niet aan beginnen.
Bedankt iedereen voor de steun!!
Katrien
als een mens denkt de moeilijkste periode van zijn leven te hebben gehad, wordt het nog moeilijker... Ik ben verdoofd, ik word geleefd en ik probeer alles zo goed mogelijk recht te houden. Momenteel kan ik het niet om mee te gaan naar de therapieën, het is precies alsof ik op die manier de realiteit wil ontvluchten of misschien wil ik mezelf wel beschermen. Volgende week maandag word ik geopereerd, ook daar wil ik niet aan denken, het is precies alsof het niet over mezelf gaat...
Ik wil sterk blijven om mijn ouders te steunen maar het is verdomd moeilijk. Ik hoop zo dat de radiotherapie aanslaat zodat ze haar stabiel kunnen houden want er is nog zo veel dat ik met haar wil doen! Ze geven haar in ieder geval niet op en daar ben ik blij om, als ze geen mogelijkheid zien zouden ze hier niet aan beginnen.
Bedankt iedereen voor de steun!!
Katrien
Abonneren op:
Posts (Atom)